15-08-06

Nooit meer zaterdag

Nooit meer zaterdag - Michel Boerebach en Rob Pietersen

Forum/De boekerij Amsterdam - ISBN 902254348x, 160 blz.

Het kan soms raar lopen hoe een mens tot de beslissing komt een bepaald boek te lezen. Enigszins in een sombere mood slaat ze dit boek open. Somber? Komt het door het slechte weer of heeft het te maken met het feit dat ze zich niet al te best voelt de laatste tijd? Voor haar aanleiding genoeg om zich helemaal onder te dompelen in andermans miserie en mee te beleven.

Kun je ooit nog gelukkig worden als in één klap alles wat je liefhebt wordt weggevaagd? Als je beide kinderen bij een vreselijk auto-ongeluk om het leven komen? Dat was wat voormalig profvoetballer Michel Boerebach overkwam. In juli 2003 moesten hij en zijn ex-vrouw Dora afscheid nemen van hun kinderen, Lesley (12) en Sven (9).

Voor Boerebach (42) is het ‘nooit meer zaterdag’, zijn favoriete dag van de week, waarop hij steevast met zijn jongens op het voetbalveld te vinden was.

Michel Boerebach tekende samen met Rob Pietersen het verhaal op van een verslagen vader die worstelt met het leven en zijn herinneringen, en soms, heel soms, toch weer kan genieten van een mooi doelpunt. Dit boek is een monument voor zijn ‘mannetjes’.

Nooit meer zaterdag is het aangrijpende verhaal van een vader en zijn verlies.

‘Ik voetbal met ze, maar besef dat ze er niet meer zijn. In mijn dromen zijn mijn zoontjes dood, maar als ik wakker ben kán en wíl ik het niet geloven. Ik speel verstoppertje. Elke dag weer.’

‘Thuis, alleen op de bank, kan ik mezelf zijn. Mezelf? Nee, toch niet. Ik ben mezelf niet meer. De enige echte Michel Boerebach is op dezelfde dag als zijn zoontjes overleden.’

Waargebeurde verhalen hebben bij haar altijd een streepje voor. De gebeurtenissen zijn tot in het diepste van hun ziel doorleefd. Zoals reeds aangegeven staat op de cover: 'Het verhaal grijpt je bij je keel' 'Aangrijpend verhaal' 'Ontroerend'. Stuk voor stuk ware uitspraken over gebeurtenissen die je in je leven niet mee wil maken: een onwerkelijk verlies dat té groot is.

Commentaren

stil ...
om een zekere reden
word ik hier van...
hoe woorden kunnen grijpen
naar een mens zijn hart...

Gepost door: abnormalia | 15-08-06

*** klinkt heel droevig.
Lieve groeten

Gepost door: liefje | 15-08-06

Alleen Alleen die titel al, op deze dag die geen dag meer is...

Groetjes.
Ofanders

Gepost door: Ofanders | 19-08-06

Das erg... Hopelijk moet niemand dat ooit nog meemaken maar dat is onmogelijk hé...

ps: dankje voor wat je zei over 't nieuw kleedje van m'n blogje :-)
Dat probleem is al zo veel in de pers geweest dat ik niet weet of het nog zin heeft... Na Hachiko's overhandigingsfeest morgen ga ik 't er es met Hachiko zelf over hebben. Dan hebben ze 't wat minder druk.
Liefs

Gepost door: Daphné | 26-08-06

De commentaren zijn gesloten.