26-05-06

Sleetje rijden

We waren een lang weekend naar Winterberg, in Hoch Sauerland, op zoek naar winterse pret. En dat had zo zijn redenen.

Allereerst waren daar de wijze woorden die mijn goede vriend Paul W. ooit tegen mij sprak. Zelf vader van een prachtige dochter, vroeg hij mij eens in een filosofische bui: 'Is het niet de belangrijkste taak van ons als ouders om ervoor te zorgen dat onze kinderen later over een rijke schat aan jeugdherinneringen kunnen beschikken?" Ik vond dat een mooie gedachte, en hij is mij altijd bijgebleven. Toen deze winter dan ook weer eens uitbleef en de gelegenheid zich voordeed om er even tussenuit te gaan, leek Winterberg een ideale bestemming. Immers: bij de mooiste jeugdherinneringen horen toch ook die van sneeuw- en ijspret? Maar kom daar nog maar eens om, in dit langzaam opwarmende landje.

Een goed en niet te duur appartement was dankzij het internet snel gevonden en zo kon het gebeuren dat wij op een grijze vrijdagochtend de kinderen in de bus laadden, de laadruimte volgooiden met een flinke tas vol winterkleding, twee sleeën, en wat je voor een gezin met kinderen verder zoal aan losse dingetjes meeneemt op een korte vakantie. En daar gingen we: de kinderen een onvergetelijke ervaring rijker maken.

Zoals gezegd, waren de wijze woorden van mijn vriend Paul niet de enige reden om de winterpret op te zoeken. De laatste keer dat we gingen sleeën, was ruim een jaar geleden, in januari 2004, in Ann Arbor, Michigan. Het was de dag dat mijn hersentumor voor het eerst van zijn aanwezigheid blijk gaf, en dat gebeurde terwijl ik met Bobbie en Noa van een besneeuwde helling naar beneden sleede. Vooral voor Noa bleef sleetje rijden daardoor lange tijd verbonden met groot onheil. 'Als we gaan sleeën, doet jouw been het niet meer, toch, papa?' zei ze dan bijvoorbeeld, zich herinnerend hoe op die kwade dag mijn linkerbeen enige tijd volledig verlamd was geraakt. Of: ' Als je gaat sleeën, moet de ambulance komen, hè papa?' Er was mij vanzelfsprekend veel aan gelegen om die herinneringen te vervangen door nieuwe. Ook daarom reden wij dus naar Hoch Sauerland.

Welnu, laat mij allereerst de loftrompet steken over deze prachtige landstreek, die bovendien prettig dichtbij ligt. We arriveerden na iets meer dan vier uur rijden in een aaneenschakeling van kerstkaarten: besneeuwde dorpjes met vakwerkhuizen, knus gegroepeerd rond een kerk. Donkere naaldbomen waarvan de takken zwaar doorbogen onder de sneeuw. Witte velden, waar doorheen de sporen van wilde dieren liepen en boven dit alles een strakblauwe winterlucht met een helder zonnetje. Wat kon een mens zich nog meer wensen? Alleen nog de winterpret zelf.

En is het daar een beetje van gekomen?

Nou, laten we zeggen: ja en nee. Want wat je vergeet als je ouder wordt, is hoe snel je als kind bevangen raakt door de kou. En hoe snel dan alle lol eraf is. Wij zijn in Winterberg aanzienlijk meer tijd kwijt geweest met het warm aankleden van de kinderen dan zij, eenmaal op de piste, nodig hadden om het zo koud te krijgen dat ze niets liever wilden dan terug naar huis. In de korte, tussenliggende spanne tijds sleurden wij de sleeën naar boven, terwijl de kids door de te diepe sneeuw ploeterden. Wij hielden de moed erin door heel hard te juichen bij elke geslaagde afdaling en het moet gezegd: we registreerden een aantal onbetaalbare mooie grijnslachen: van trots en spanning en pure pret ineen.

Voor die momenten doe je het dan. En je hoopt maar dat dat de momenten zullen zijn die ze zich hun leven lang zullen blijven herinneren.

Fragment uit 'Ongeneeslijk optimistisch' geschreven door Karel Glastra van Loon.

Commentaren

Hallo Kleintje, heel mooi gezegd!
Fijn weekend en groetjes.
Mireille.

Gepost door: mireille | 26-05-06

Hmmm... Leest inderdaad vlot.
Moest ik ook maar eens naar informeren in de bib.

Gepost door: kaatje | 26-05-06

Goedenavond Kleintje. Ik wens je een fijn weekend.
Lieve groetjes :-)

Gepost door: Lady Rosita | 26-05-06

Goede middag Kleintje Dit is prachtig geschreven ... ik heb de gegevens (opgetekend in je vorig postje) genoterd en ga het boek dit week-end nog bestellen. het zal niet zijn om onmiddellijk te lezen want ik heb nog een hoop boeken die er door moeten bij gebrek aan tijd de laatste maanden, maar het komt in mijn "nog te lezen boeken" lijstje. Lieve groetjes

Gepost door: Lucky | 01-06-06

De commentaren zijn gesloten.